Skip navigation

Category Archives: Libelle

Culinaire citytrip naar Brighton!

Brighton_1

 

brighton_2`

brighton_4

 

De favoriete adresjes in Brussel van Wim Ballieux en Nathalie Gallant

LibelleLekker_brussel_1

 

libelleLekker_Brussel_2

“10 Gentenaars tippen hun favorieten”

gent_1

 

Gent_4

 

gent_5

 

Advertenties

Photo 1   Photo 2  Photo 4

Photo 7  Photo 6 Photo 8  Photo 5

In Libelle Lekker van februari 2013 verscheen deze reportage over vrouwen die brouwen.

Photo 1-1

Photo 2

Photo 3

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

vrouwen die brouwen

 

 

 

Deze reportage over de lekkerste lunchadressen van Gent maakte ik samen met Nathalie Van Laecke voor Libelle Lekker. (Libelle Lekker nr 1, 2013)

Photo 4

Photo 5

Photo 6

 Photo 77

 

 

Reportage over de lekkerste ijsjes van de kust in Libelle Lekker, juli 2012

Photo 11

Photo 9

Photo 8


©Isabel Pousset, Libelle, Juni 2008

Vorig jaar maakte ik een toeristische reportage voor Libelle. Samen met vier andere journalisten maakten we een boottocht op Canal Du Midi in Frankrijk. Deze reportage verscheen vorige week in Libelle.


©Isabel Pousset, Libelle, Juni 2008

 


©isabelpousset, Malta 2008

Afgelopen weekend trokken Nathalie en ik op reportage naar Malta voor Libelle. Je zal het artikel waarschijnlijk pas volgend jaar in Libelle kunnen lezen.  Nathalie mocht allerlei avontuurlijke sporten uittesten zoals duiken, bergklimmen & rappel en jetskiën. Ik maakte de foto’s die ik nu helaas nog niet kan publiceren.

Malta is zeer religieus. Overal zie je mariabeeldjes en op dit kleine eiland zijn er maar liefst 360 kerken. Deze twee nonnen kwamen we tegen in de straten van Valetta.


©isabelpousset, Malta 2008
 


©isabelpousset

In de dierenspecial van Libelle staat er een column van onze kater Gaston. Het is wel grappig, over het leven en de ervaringen van onze Gaston in het trappenhuis.
(Ik had nooit gedacht dat ik zo melig kon zijn over een huisdier)

“Gaston! Gasto-o-n!” klinkt het door het trappenhuis. Ai, die gesneuvelde vaas bovenaan de gang is ontdekt. Ik doe nochthans altijd heel voorzichtig eerst voetje voor voetje -zachtjesaan – met mijn neus vooruit. Een beetje snuffelen aan het gelas. Even kijken of er water in zit (oei, da’s smal). Mmmmja, nee, water te diep. Een beetje knabbelen aan de overhangende blaadjes dan maar. toch taai, zo’n blaadje. Een beetje harder knabbelen. Hier en daar eens trekken – in kleine schokjes, om blaadje te snel af te zijn. Hup! vaas in driek keer omver. 1-0 voor Gaston.
Wat willen die mensen dan? Mij naar een huis halen in de stad met niks van ongedierte om een beetje in te bijten.  Geen vogels, geen vlinders, zelfs geen konijntje of -godbetert – een muis. Een jonge kater als ik moet zijn gebit toch onderhouden? Die tanden van mij zijn wel mijn broodwinning, hé. en geloof me, dat potje kattengras blijft niet interessant. Doe mij maar een vers groen plantje op tijd en stond.(Hmmmm! Die frisse asparagus in de gang!)

Wat ik tegenwoordig ook heerlijk om te kauwen vind: papier! Bij voorkeur de krant van de dag. Of de nieuwe Humo. Wat hier gelezen wordt, wil ik gewoon doorgenomen hebben. Het smaakt echt waar veel beter om er als eerste je tanden in te zetten. Ik vertrouw dat papier trouwens voor geen haar. Soms hou ik het gevangen tussen mijn twee voorste poten, maar dan duikt het plots, vanuit het niets – bij m’n staart op. Ik vind: ze mogen blij zijn dat ik me daarmee bemoei. Papier moet niet te wispelturig zijn, punt. Hetzelfde met de badkamermat. Die ligt daar maar rood te zijn – stug en zacht tegelijk. Heerlijk om over te rollen, maar ik blijf er geregeld met mijn poot in haken. Dat moet die mat afleren. Er is toch iémand die die mat mores moet letren, niet dan?

Doet er me aan denken: proper dat dat hier is! In dit huis zijn trappen, trappen, trappen, zov er je kijken kan. Maar denk je dat daar ook maar één krol vanaf te krabben valt? Ho maar. En waar wordt een kater als ik dan verondersteld de nagels te scherpen? Zo’n krabpaal is best lekker, maar als het aan mij lag, koos ik voor die mooie, bruine sofa in de zitkamer. Daar kun je nog eens languit gaan aanghangen, en helemaal links vanonder gaat-ie al een beetje rafelen. Top! Ik kan er niet alleen heerlijk m’n klauwen in zinken, hij is ook misdadig warm. En zacht. En daar hou ik van, van zachte dingen: die doen me aan m’n mama denken (om dezelfde reden heb ik een erg goede band met het tv-dekentje, dat rode angora pulletje en die grote dons op bed -al moet ik die vooral clandestien graag zien). Kijk, als een van die pozelige plekjes m’n pad kruist, blijf ik altijd een beetje ter plaatse wandelen. Dat kan ik als de beste. Zelfs met mijn ogen dicht. Je wordt er ook zo moe van, van dat gewandel. Naar je lief moet je luisteren, dat weet zelfs het kleinste kitten. Slapen kan ik overal, zo lang het er maar warm is. En als het echt -écht- moet, lukt het me zelfs op de planken vloer. Bestond er een olympische discipline voor uiltjes knappen, ik haalde op één achterpoot goud. ’t Zit gewoon in de genen en da’s een geluk met de onregelmatige uren waarop ik hier de boel in de gaten hou. Er komt niets in het trappenhuis in dat niet door mijn pootjes passeert. De regels zijn simpel: wat eetbaar, beweeglijk en kleiner is dan mij, is welkom. De rest wordt aan de grondige snuffel- en knabbeltest onderworpen. Altijd heel voorzichtig eerst. Voetje voor voetje -zachtjesaan – met mijn neus vooruit. Tot blijkt wie de sterktste is. En dat daar al eens een vaas bij inschiet, zal me whiskas wezen.
©GastonPousset, Libelle Dierenspecial Lente 2008

 

Terwijl het hier goed zomerde het afgelopen weekend zat ik in het koude, regenachtige -normaal warme- zuid Frankrijk.
Ik was er op reportage voor Libelle om een boottocht te maken op de Canal Du Midi.
Samen met vier andere vrouwen (3 journalisten + persattaché) bestuurden we een grote boot. De eerste sluis die we moesten passeren was een beetje knoeien. We werden uitgelachen door enkele mannen langs de kade. Maar al snel leerden we de kneepjes van het vak en vaarden we vlot tot aan de rand van Carcassonne. Een echte aanrader voor iedereen!

dsc_0249.jpg